On Transgressive Art

5/26/19, The Museum of Contemporary Art Chicago

Presenters: Kaveh Rafie & Yasaman Moussavi

During the peak of the Cold War in the mid-fifties and the reaction to the Vietnam War in the late sixties, transgressive art became more popular. The French school such as (Micheal Foucault) on the one hand and the avant-garde artists and critics, including (Antonin Artaud) and (Georges Bataille), on the other hand, constituted a theoretical benchmark for assessing the strategies to challenge the social, political and religious suppressions. By the 1980s, as the Regan Administration denied public funding for art (e.g. NAE) and the AIDS crisis, the artists found transgression as a form of expression to resists the racial and sexual discrimination.


با اوج گیری جنگ سرد در اواسط دهه پنجاه و واکنش ها به جنگ ویتنام در اواخر دهه شصت، هنر هنجار شکن(transgressive) وارد دورهای تازه می‌شود. نفوذ فکری مکتب فرانسه و متفکرانی چون میشل فوکو(Micheal Foucault) از سویی و هنرمندان و منتقدان آوانگارد از جمله آنتوان آرتو (Antonin Artuad) و جورج باتای (Georves Bataille) از سوی دیگر هنر را تبدیل به ابزاری نظری و فرهنگی برای مقابله با سرکوب اجتماعی، سیاسی و مذهبی می‌کند. اما اوج جریان در هنر را می‌توان در بحران ایدز و جنگ فرهنگی در دهه هشتاد دانست.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *